Kartki z kalendarza

10 kwietnia 2026

Ograniczana z prawa i z lewa, wciśnięta w skrawek wolnej przestrzeni, delikatna w otoczeniu tak obojętnym jak kamień, a przecież wyciąga się ku światłu, a przecież zagłębia się korzeniami ku wodzie, a przecież nie poddaje się, rozwija, nosi w sobie siłę życia…

Roślina, istota…

Dlaczego w podłych warunkach jedni marnieją, garbią się, upadają, a inni trwają, prostują się, rozkwitają? Można oczywiście wyjaśniać to na różne sposoby, można mówić o wrodzonych cechach temperamentalnych, o rezyliencji, którą potrafimy przecież trenować, o konstelacjach różnych okoliczności, bo tak naprawdę nie ma jednego prostego wyjaśnienia, dlaczego w obliczu trudności, ucisku, cierpienia, zachowujemy się tak albo inaczej.

Jednak mam na dzisiaj inny pomysł: może zamiast chłodno to wszystko analizować - zachwyćmy się przez chwilę siłą życia, wolą przetrwania, drzewem wciśniętym pomiędzy betonowe ściany, drzewem, które w takich warunkach nie tylko żyje, ale i rozkwita.

Bo czyż to nie jest zachwycające - i w roślinie i w człowieku - ta tajemnica życia, ta zdolność do odradzania się, do wiosennego przebudzania się, nawet wtedy, gdy wydaje się to niemożliwe? Wiosny życzę nam mocnej, pewnej, nieugiętej - na zewnątrz i w sercach.

.